نقل مىكنند ، ايشان سخت پاىبند به آداب و معاشرت اسلامى بوده‌اند . آيت الله كريمى جهرمى مىنويسد : « يكى از دوستان كه سيدى روحانى است براى اين‌جانب چنين بيان مىكرد كه مدتى پيش ، پيرمردى از گلپايگان به قم آمده بود و او راجع به آيت الله گلپايگانى چنين اظهار مىداشت : « ايامى كه ايشان به مكتب مىرفتند و پدر را نيز از دست داده بودند ، چنان بودند كه شاگردان مكتب هنگام ظهر ناهار و نانشان را روى هم مىريختند و يك‌جا با هم مىخوردند ، ليكن ايشان هميشه جداگانه غذاى خود را مىخورد و هرچه اصرار مىكردند كه ايشان هم با آنان باشد ، نمىپذيرفتند و مىگفتند : شايد پدرهاى آنان راضى نباشند ؛ روزى بچه‌ها نان و غذاى وى را برداشتند كه ايشان از اين طريق مجبور شود با آن‌ها غذا بخورد و ايشان آن روز غذا نخوردند . » « 1 » به نظر مىرسد كه عمل ايشان در دوران كودكى نشان از كمال و ترقى انسانى و رعايت تقوا و پرهيز از لقمه‌هاى شبهه‌ناك و هم‌چنين مراعات حقوق ديگران مىباشد . يكى از دوستان ايشان از دوران كودكى معظم له ، چنين نقل كرده است : « در سنين كودكى با هم به مكتب مىرفتيم ، من براى كوتاه شدن راه از ميان كشتزارها مىگذشتن ، و هرچه به ايشان اصرار مىكردم كه شما هم به دنبال من بياييد او نمىپذيرفت و مىگفت : شايد صاحبان آن‌ها راضى نباشند ما از مزرعه‌ى آن‌ها عبور كنيم ؛ من مىگفتم : اولا ما وزنى نداريم كه بخواهيم كشت آن‌ها را پايمال كنيم و ثانيا ما از جاهاى خشك مىگذريم ؛ اما ايشان قبول نمىكردند و لذا ديرتر از من به مكتب مىرسيد و مورد اعتراض معلم قرار مىگرفت و او هم علت اصلى دير آمدن خود را نمىگفت . » « 2 » همه‌ى اين مطالب نشان از روح بلند ايشان دارد و اين معنا را تفهيم مىكند كه عامل اصلى پيروزىهاى انسان در زندگى اجتماعى ، مربوط به قدرت روحى انسان است . در حقيقت اين قدرت روحى انسان است كه عامل ترقّى و تعالى وى مىباشد . افراد ممتاز

--> ( 1 ) . على كريمى جهرمى ، پيشين ، صص 16 - 17 ( 2 ) . ناصر الدين انصارى قمى ، پيشين ، صص 19 - 20